5. Naszkicować wykresy sił wewnętrznych w belce dwuprzęsłowej obciążonej obciążeniem ciągłym.
Napisałem maila do pani Supernak czy trzeba również umieć wyznaczyć dokładne wartości sił, a co wiadomo nie jest tu proste, bo układ jest statycznie niewyznaczalny i wchodzimy w metodę sił albo jeszcze jakieś inne cuda. Ale na szczęście odpisała mi, że głownie chodzi o sam kształt i o zależność między momentem podporowym a przęsłowym.
6. Narysować i omówić wykres naprężenia - odkształcenia (σ – ε) dla próbki wykonanej ze stali konstrukcyjnej niestopowej, poddanej rozciąganiu. (prawo Hooke’a, moduł odkształcalności podłużnej, granice: sprężystości, plastyczności, wytrzymałości).
Na I odcinku występuje liniowa zależność między naprężeniem a odkształceniem i obowiązuje tu prawo Hooke’a.
Prawo Hooke’a- głosi, że odkształcenie ciała pod wpływem działającej na niego siły jest wprost proporcjonalne do tej siły. Współczynnik między siłą a odkształceniem jest nazywany modułem sprężystości.
Wzór:
F- siła rozciągająca
A- pole przekroju
E- moduł Younga
Δl- wydłużenie
l- długość początkowa.
Moduł Younga- moduł odkształcalności liniowej lub sprężystości podłużnej- wielkość określająca sprężystość materiału. Wyraża zależność względnego odkształcenia liniowego materiały od naprężenia, jakie w nim występuje w zakresie odkształceń sprężystych. Jednostka to N/m2
Współczynnik Poissona- stosunek odkształcenia poprzecznego od podłużnego przy osiowym stanie naprężenia. Jest wielkością bezwymiarową.
Granica sprężystości- wartość naprężenia, po przekroczeniu której ciało nie powraca do kształtu pierwotnego. Dalsze zwiększanie naprężenia powoduje nieliniowy wzrost odkształcenia.
Granica plastyczności- wartość naprężenia w materiale, powyżej której następuje przejście od stanu sprężystego do plastycznego.
Granica wytrzymałości- wartość naprężenia odpowiadająca największej sile rozciągającej uzyskanej w czasie próby rozciągania, odniesionej do pierwotnego przekroju poprzecznego.
7. Omówić metody wyznaczania sił wewnętrznych w płaskich układach kratowych.
Wyróżniamy 2 podstawowe metody wyznaczania sił wewnętrznych w płaskich układach kratowych. Metoda równoważenia węzłów i metoda przekrojów (Rittera). Znalazłem co potrzeba, w załączniku jest wszystko: objaśnienia i przykłady (strony od 11 do 14), lepiej tego nie wyjaśnięJ.
paulina-19d