Joseph Goebbels urodził się 29 października 1897 roku w miasteczku Reuth w Dolnej Nadrenii. Jego rodzice byli głęboko wierzący i wychowali go w surowym, katolickim duchu. Ojciec Josepha był prawdopodobnie majstrem, choć w niektórych biografiach pojawia się twierdzenie jakoby wykonywał on zawód prokurenta.
Goebbels miał dwóch starszych braci: Konrada i Hansa, oraz 3 młodsze siostry: Marię, Elisabeth oraz najmłodszą noszącą także imię Maria. Jego rodzice żyli skromnie i oszczędnie (w swoich pamiętnikach Goebbels oskarżał nawet ojca o skąpstwo). W wieku siedmiu lat Goebbels zachorował na zapalenie szpiku kostnego, które w wyniku wadliwej terapii zakończyło się trwałą deformacją prawej stopy. Ułomność ta głęboko zaważyła na jego dalszym losie, a w szczególności naraziła go na szykany i drwiny ze strony innych; dlatego też w latach późniejszych Goebbels utrzymywał, że jego kalectwo było spowodowane ranami wojennymi.
Gdy wybuchła I WŚ komisja wojskowa odmówiła wcielenia kalekiego i cherlawego Josepha do armii. Był to dla niego cios, jednakże na każdym kroku (m.in. na akademiach szkolnych oraz w wypracowaniach) manifestował swój żarliwy patriotyzm. Wtedy też zaczęły rozwijać się w nim zdolności krasomówcze i propagandowe. W 1917 rozpoczął studia na uniwersytecie w Bonn, gdzie związał się z katolickimi organizacjami studenckimi. Jednakże w dwa lata później Goebbels opuścił Kościół. 18 listopada 1921 w Heidelbergu obronił pracę doktorską na temat twórczości dramaturga Wilhelma von Schuetza. Po uzyskaniu tego tytułu Goebbels imał się różnych zajęć: publikował w lokalnych gazetach, pracował w Dresdner Bank. W późniejszym okresie utrzymywał, że już w tych latach (tj. 1922-23) nawiązał kontakt z narodowymi socjalistami, lecz w rzeczywistości miało to miejsce kilka lat później, tzn. około 1925. Początkowo był on zwolennikiem Gregora Strassera i jego socjalrewolucyjnego skrzydła ruchu, który podkreślał potrzebę współpracy, a nie walki, z komunistami. W partii szybko dostrzeżono oratorskie talenty Goebbelsa, dzięki czemu jego teksty i przemowy zaczęły być regularnie publikowane w nacjonalistycznych pismach i periodykach, takich jak np. "Voelkische Freiheit". Ponadto w 1925 Goebbels wygłosił ok. 189 przemówień, co niewątpliwie w znaczącym stopniu pozwoliło mu opanować umiejętność panowania nad emocjami tłumu. Początkowo stosunki Goebbelsa z Hitlerem charakteryzował chłód. Na jednym ze zjazdów Goebbels zażądał nawet, aby "drobnomieszczanin Adolf Hitler opuścił partię", lecz już kilka tygodni później w swoich notatkach określał führera mianem "geniusza". Wkrótce ich współpraca zacieśniła się. Hitler doceniał bezkrytyczne oddanie i poświęcenie Goebbelsa, ten zaś widział w Hitlerze Chrystusa, a w sobie jego apostoła. Jesienią 1926 Adolf Hitler powierzył Goebbelsowi funkcję gaulaitera Berlina. Było to wielkie wyzwanie, gdyż organizacja stołeczna była nieliczna, skłócona i spenetrowana przez tajną policję; ponadto w tym rejonie nadzwyczaj silna była Partia Komunistyczna. Głównym wrogiem Goebbelsa, a zarazem celem jego oszczerczych ataków był szef berlińskiej policji Bernhard Weiss, oraz inni politycy berlińscy. Wkrótce po objęciu przez Goebbelsa funkcji szefa komórki berlińskiej (tzw. gau) rozwinęła ona działalność na nieznaną dotąd skalę - m.in. prowokowała bardzo częste starcia z bojówkami komunistycznymi. Ponadto dzięki zdecydowanym działaniom nowego szefa berlińska NSDAP zdołała "przejąć" od partii lewicowych znaczną część elektoratu, wywodzącego się głównie spośród bezrobotnych. Udało się to w znacznym stopniu dzięki oratorskim talentom Goebbelsa, oraz dzięki agresywności SA, która była formacją bardzo atrakcyjną dla młodych. Nieokiełznana działalność nazistów skończyła się wydaniem 5 maja 1927 zakazu działalności berlińskiej gau NSDAP, który jednakże, na dłuższą metę, nie przeszkodził Goebbelsowi w kontynuowaniu "misji”. Adolf Hitler docenił postępy czynione przez Goebbelsa i powierzył mu zorganizowanie kampanii wyborczej do Reichstagu. W wyborach tych, który odbyły się 20 maja 1928 NSDAP zwiększyła liczbę swoich posłów z 7 do 12. Wśród wybranych 17 944 był także Goebbels, który cynicznie stwierdził, że nie jest posłem, tylko "posiadaczem immunitetu (...), dzięki któremu kupę gnoju może nazwać kupą gnoju, a nie państwem." W późniejszym okresie Goebbels skierował swoje wysiłki ku dalszej rozbudowie aparatu propagandowego partii. Korzystając z bezkarności, jaką dawał mu immunitet parlamentarny nie przebierał w słowach i nie wahał się atakować ani najwyższych urzędników państwowych, ani samej Republiki. Ponadto Goebbels organizował kolejne kampanie wyborcze nazistów, m.in. podczas wyborów samorządowych w Prusach (wówczas NSDAP zdobyła 23 mandaty, zaś sam Goebbels został przewodniczącym klubu) oraz podczas wyborów w 1932 roku, podczas których naziści zdobyli 43,9 % głosów. W połowie marca 1933 Hitler powierzył Goebbelsowi stanowisko Ministra Oświaty i Propagandy (RMVP- Reichministerium fuer Volksaufklaerung und Propaganda). Urząd ten sprawował pełną kontrolę nad radiem, prasą, oświatą, filmem oraz teatrem, a ponadto zajmował się szeroko pojętą obroną przed "kłamstwami przeciwnika”. Jedną z pierwszych akcji zorganizowanych przez RMVP było publiczne palenie książek uznanych za dekadenckie i antyniemieckie. W tym samym czasie w kontrolowanych przez nazistów mediach wzmogła się ilość artykułów o radykalnie antysemickim charakterze, co miało na celu zjednoczenie "prawdziwych Niemców" wokół wodza.
Jednakże pomimo tych sukcesów pozycja Goebbelsa w hierarchii hitlerowskiej stopniowo słabła. Przyczyna tego faktu była prozaiczna- po zdobyciu pełnej władzy, (w czym Goebbels miał przecież niemałe zasługi) naziści nie potrzebowali już propagandy zdolnej zdobyć im przychylność mas. Także w późniejszym okresie tj. na początku działań wojennych RMVP nie musiało działać na pełnych obrotach, gdyż sukcesy militarne same "pracowały" na popularność führera i partii. Dopiero w drugim okresie wojny (tzn. od ok. 1943), gdy Niemcy zaczęli ponosić klęski na froncie Joseph Goebbels mógł znów w pełni wykazać swój talent propagandzisty. Dzięki swoim talentom publicystycznym i oratorskim potrafił przedstawić klęski wojenne jako sukcesy lub jako tymczasowe niepowodzenia, które wkrótce zmienią się w zwycięstwo. To właśnie m.in. w tym okresie Goebbels wymyślił "Wunderwaffe"- cudowną broń, która miała diametralnie zmienić przebieg wojny. RMVP zorganizowało także wiele monumentalnych przedsięwzięć mających obudzić w Niemcach ducha bojowego takich jak filmy i przedstawienia teatralne oparte na pseudogermańskiej mitologii. Innymi przedsięwzięciami ministerstwa propagandy było także nagłaśnianie mordu katyńskiego, co miało na celu skłócenie polskiego rządu londyńskiego z rządem radzieckim oraz rozpuszczanie nieprawdziwych informacji dotyczących tajemniczej śmierci gen. Sikorskiego. W swoim testamencie führer mianował Goebbelsa Kanclerzem Rzeszy. Także Joseph Goebbels pozostał wierny Hitlerowi aż do końca. Gdy zrozumiał, że żadna cudowna broń nie ocali Niemiec przed klęską 1 maja 1945 otruł swoje dzieci, a następnie swoją żonę i siebie.
terrorysta831