ADHD- Zespół nadpobudliwości psychoruchowej, W przypadku zaburzeń uwagi i braku nadpobudliwości ruchowej mówimy o ADD Jest to grupa zaburzeń charakteryzujących się wczesnym początkiem (zazwyczaj w pierwszych pięciu latach życia), brakiem wytrwałości w realizacji zadań wymagających zaangażowania poznawczego, tendencją do przechodzenia od jednej aktywności do drugiej bez ukończenia żadnej z nich oraz zdezorganizowaną, słabo kontrolowaną nadmierną aktywnością. Uważa się, że ADHD występuje u 4-8% dzieci w wieku wczesnoszkolnym (6-9 lat), głównie chłopców, niezależnie od rasy i kultury. Następnie częstość występowania zmniejsza się o 50% na każde 5 lat, jednakże u 60% dorosłych utrzymują się niektóre cechy zespołu (zwłaszcza dotyczące deficytów uwagi). Noszą wtedy nazwę AADD. Przyczyny: -biologiczne-Zespół nadpobudliwości psychoruchowej jest zespołem zaburzeń o podłożu genetycznym, który powoduje powstawanie objawów z trzech grup impulsywności, nadruchliwości i zaburzeń koncentracji uwagi, spowodowany jest zaburzeniami równowagi pomiędzy dopaminą i noradrenaliną w CUN. Objawy nadpobudliwości mogą również występować w wyniku uszkodzenia centralnego układu nerwowego, a także przy innych zespołach objawowych np. u pacjentów z łamliwym chromosomem X. - Korelacja czynników biologicznych ze społecznymi-Zespół nadpobudliwości psychoruchowej ma podłoże biologiczne to znaczy, że nie wynika on z błędów wychowawczych, czy czynników psychogennych. Niektóre objawy podobne do zespołu nadpobudliwości psychoruchowej mogą występować u dzieci wychowywanych bez systemów zasad i konsekwencji, ale także np. u dzieci maltretowanych fizycznie, psychicznie lub seksualnie.
OLIGOFRENIA- Oligofrenia, nazywana inaczej niedorozwojem i upośledzeniem umysłowym jest chorobą wynikłą z uszkodzenia tkanki mózgowej we wczesnym dzieciństwie lub z niedorozwoju. Oligofrenia charakteryzuje się znacznie obniżonym poziomem intelektualnym. Oligofrenia charakteryzuje się znacznym obniżeniem ogólnego poziomu funkcjonowania intelektualnego osoby cierpiącej na tą chorobę, któremu towarzyszy deficyt w zakresie zachowań adaptacyjnych. przyczyny: +Biologiczne czynniki upośledzenia umysłowego, przyczyny patogenne, czynniki genetyczne działające przed i trwa po zapłodnieniu: a) czynniki patologenne działające na komórkę rozrodczą, nieprawidłowe geny od rodziców , b) chromosomów na zygotę, zaburzenia rozwoju zapłodnionejj komórki między innymi anomalie chromosomów,* Działające na zarodek i płód:- wirusy ( embriopatie wirusowe), - naświetlania promieniowaniem, - środki toksyczne, - zakażenia przez pasożyty, - niedobory pokarmowe i witaminowe,* Działające na dziecko w czasie porodu :- bezpośredni uraz układu nerwowego ,- wylewy śródczaszkowe w skutek urazu, - zaburzenia w krążeniu płodowym ( zmartwienie ),- środki toksyczne podawane matce,* Działające na dziecko po urodzeniu (tzn. encefalopatia wczesnodziecięca ): - urazy;- infekcje wirusowe i bakteryjne;- intoksykacje ;- zaburzenia hormonalne;- inne schorzenia, +Czynniki społeczne, będące wtórnymi, pośrednimi wpływają na nieprawidłowości w rozwoju emocjonalnym , społecznym i całej osobowości - w tym , wtórnie, stanowią blokadę dla funkcjonowania intelektualnego. Czynniki społeczne są rozumiane jako " wyzwalacz” potencjału biologicznego .
M Grzegorzewska wyróżnia 2 terminy dotyczące upośledzenia umysłowego: 1. Niedorozwój umysłowy od urodzenia dziecka lub wcześniejszego dzieciństwa. Występuje zawsze wstrzymywanie rozwoju mózgu i wyższych czynności nerwowych. 2. Otępienie - występuje później jako osłabienie, rozpad procesów korowych, uszkodzenie czynności umysłowych dotychczas pełnowartościowych.
DEFINICJE ROZWOJOWE- inaczej dysfunkcje, parcjalne lub fragmentaryczne zaburzenia rozwoju psychomotorycznego – opóźnienie rozwoju psychomotorycznego, wolniejsze tempo rozwoju określonych funkcji. Parcjalne zaburzenia rozwoju psychomotorycznego obejmują większy obszar czynności, na przykład motoryki, rozwoju mowy. Fragmentaryczne zaburzenia rozwoju psychomotorycznego obejmują mniejszy obszar czynności, na przykład tylko motoryki rąk lub tylko mowy czynnej. wskutek zaburzeń lub uszkodzeń niektórych ośrodków ośrodkowego układu nerwowego, bądź z powodu braku wczesnych doświadczeń sensoryczno- motorycznych, u dzieci z mózgowym porażeniem dziecięcym występować mogą także inne deficyty, określane, jako mikrodefekty lub deficyty fragmentaryczne. Wśród mikrodeficytów można wymienić: zaburzenia koordynacji wzrokowo-ruchowej, schematu ciała, orientacji przestrzennej, nieprawidłowo ukształtowaną lateralizację, zaburzenia w widzeniu całości składającej się z części, analizy i syntezy słuchowej, trudności w myśleniu abstrakcyjnymi koncentracji uwagi. W literaturze często spotykamy się z określeniami „opóźnienia parcjalne”, „fragmentaryczny deficyt rozwojowy”, „mikrozaburzenia” lub „mikrodefekty”. Globalne zaburzenia rozpoznamy wówczas, gdy „poziom wszystkich mierzonych sprawności intelektualnych tworzących inteligencję, jak też poziom zachowania przystosowawczego jest istotnie niższy, tj. niższy o dwa odchylenia standardowe lub więcej” (Kirejczyk, 1981 r., str.66). Natomiast parcjalne odchylenia od normy bądź fragmentaryczne deficyty rozwojowe rozpoznaje się wówczas „gdy od normy odbiega jedna funkcja , dwie lub kilka (np. tylko percepcja wzrokowa bądź tylko słuchowa albo oba rodzaje percepcji) przy prawidłowym ogólnym poziomie funkcjonowania” .
MIKRODEFEKTY- np. analiza i synteza wzrokowa, dysleksja (utrudniają naukę szkolną i mogą stanowić przyczynę zaburzeń w zachowaniu). Zaburzenia zachowania. Dobrze przystosowany, gdy może zaspokajać podstawowe potrzeby biologiczne, społeczne i jego zachowanie jest zgodne z przyjętymi normami społecznymi
OSOBOWOŚĆ -zintegrowana struktura cech przeżywania i zachowania jednostki, która wpływa na utrzymywanie relacji jednostki z otoczeniem (jest to coś , co odróżnia nas od innych osób) . Osobowość prawidłowo zintegrowana to osobowość o równolegle rozwiniętych i dopełniających się sferach os. :-sfera emocjonalna ,-sfera intencjonalno-poznawcza .-sfera motywacyjna ,-sfera potrzeb. W zaburzonej osobowości mamy do czynienia najczęściej z niepełną integracją struktury osob. Lub nieprawidłową czy patologiczną integrację.
CECHY OSOBOWOŚCI NIEDOJRZAŁEJ :-natychmiastowe uzyskanie gratyfikacji w przyjemności (gratyfikacji materialnej),- kierowanie się dążeniem do natychmiastowego rozwiązywania tylko swoich spraw (pseudoegoizm),- przewaga emocjonalnych aspektów w zachowaniu dorosłego człowieka wobec racjonalnego podejścia do problemu ,- brak niezbędnych mechanizmów radzenia sobie z sytuacjami stresującymi ,- brak odpowiedzialności za swoje zachowanie , przerzucanie winy na drugie osoby ,- brak kontroli nad swoim zachowaniem i nad osobami za które jednostka jest odpowiedzialna
OSOBOWOSĆ HISTERYCZNA ( określana jako niestała emocjonalnie ):chwiejność i płytkość uczuć ,-skłonność do dramatyzowania i teatralność ( wzmożona ekspresja słowna i ruchowa ),-egocentryzm zachowania ,-labilność nastroju(od strachu do radości),-silne dążenie do uzyskania aprobaty drugiego człowieka poprzez zwracanie na siebie uwagi,- częste manipulowanie osobami dla uzyskania ich akceptacji.
O osobowości nieprawidłowej mówimy wtedy , gdy w toku rozwoju jednostki pewne cechy osobowości uległy HIPERTROFII (nadmierny rozwój), inne natomiast nie rozwinęły się wcale .
Do typu osobowości nieprawidłowej patologicznie należą :O. paranoidalna, O. narcystyczna. O. bierno-zależna
OSOBOWOŚĆ PARANOIDALNA ( często zwana paranoiczną) :- nadmierna podejrzliwość ,- brak tolerancji na krytykę ,- zaciętość i nie wybaczanie krzywd ,- wrażliwość na swoje niepowodzenia ,- poczucie odrzucenia i mniejszej wartości ,- opaczne interpretowanie czyjegoś zachowania i odmiennie
OSOBOWOŚĆ NARCYSTYCZNA ( zwana osob. autokreacji) charakteryzuje się :-wybujałym poczuciem własnej wartości i ważności ,-ekshibicjonistyczna potrzeba stałego podziwiania się ,- domaganie się nieustannej admiracji (podziwiania ) ze strony otoczenia ,- fantazjowanie na temat własnego wyglądu , zachowania ,- bezkrytyczne podejście do siebie i egoizm w swoim zachowaniu
ZABURZENIE OSOBOWOŚCI- to utrwalone wzorce zachowań, odmienne od powszechnych w danej kulturze i środowisku , zaburzenia te charakteryzują się odmiennym sposobem przeżywania i odnoszenia się do innych ludzi niż ten , który obowiązuje w danej grupie : zaburzenia osob. Formują się w dzieciństwie , są względnie trwałe i na całe życie , łączą się z brakiem elastyczności w reagowaniu i zachowaniu. Niepełna integracja struktury osob. Łączy się ze stopniem rozwoju osobowości i zintegrowana spójność różnych elementów składowych dających podstawę danej osobowości. Do niepełnej integracji osobowości należy osobowość niedojrzała , charakteryzuje się ona zahamowaniem rozwoju psychospołecznego , a wyraża się w infantylności przeżywania i zachowania połączonej z dziecięcym funkcjonowaniem . opracował ją Bogdan Zawadzki. Dzieli się ona na 3 podgrupy zaburzeń:- zabudzenia ukąłdu cech,- zaburzenia poszczególnych cech,- socjopatyczne zaburzenia osobowości.
PRZEJŚCOWE SYTUACYJNE ZABURZENIA OSOBOWOŚCI- przemijające i związane konkretnym zdarzeniem, doświadczeniem np. pożar, śmierć bliskiej osoby, pierwsze objawy: leki napadowe, koszmary. Leczenie poprzez upływ czasu.
ANTYSPOŁECZNA OSOBOWOŚĆ – SOCJOPATIA to zaburzenia osobowości w zakresie trwałych cech, które powodują, ze jednostka spostrzega siebie i rzeczywistość w sposób uogólniony i nieprzystosowany. Wśród całej populacji socjopatow jest 2 –3 %. Najwięcej socjopatow to osobniki o płci męskiej .
SOCJOPATA – zaburzona jednostka w kontaktach społecznych z drugim człowiekiem .
Cechy charakterystyczne tego zjawiska :1.socjopata ma zachowanie antyspołeczne bez wystarczającej motywacji – socjopatia zachowuje się zawsze niezgodnie z ogólnie panującymi zasadami zachowania, prawa. Wśród tych osobników istnieją jednostki, które planują swoje zachowania, liczą na jakieś korzyści. Inni zaś krzywdząc drugiego człowieka nie maja w tym wyraźnego celu, nawet nie wiedza czemu to robią (brak motywacji w zachowaniu). Zachowanie antyspołeczne socjopaty sprawia często wrażenie bezcelowych, impulsywnych, irracjonalnych; charakteryzujące się perswazyjna impulsywnością (natychmiastowa reakcja na bodziec).2.brak sumienia i odpowiedzialności wobec innych:brak wstydu, poczucia winy i skruchy, osoby te nie są zdolne do głębokiej troski o drugiego człowieka ,- kontakty międzyludzkie są u socjopatow płytkie, nastawione na eksploracje drugiej osoby ,- kłamliwość i manipulowanie jednostka,- nieprzywiazywanie się do drugiego człowieka, brak reakcji na zaufanie, miłość i czułość; socjopata nie odbiera sygnałów z otoczenia, nie reaguje na przykłady innych, na to co jest norma, na tłumaczenie danych sytuacji. Relacje z druga osoba jest zaburzona, socjopata jest jakby za szyba i nie widzi swoich złych nawyków, zachowań jako złe, niezgodne z norma ,- socjopata ma naruszona strukturę emocjonalna – brak miłości w dzieciństwie; do socjopatii trzeba dojść aby znaleźć drogę do wyeliminowania tego zaburzenia . 3.ubóstwo emocjonalne :-płytkość i ubogie emocje,- niemożność wzruszeń
Trudno jest zdiagnozować socjopatow, dokonują rzeczy irracjonalnych, bezmyślnych, są bohaterami kronik kryminalnych, itp.
4 PODSTAWOWE CZYNNIKI, KTÓRE TRWALE ZABURZAJĄ OSOBOWOŚĆ O CECHACH SOCJOPATYCZNYCH: *rodzina i otoczenie:- postawy rodzicielskie
deprywacje potrzeb psychologicznych ,-patologiczna osobowość matki lub jej brak
nieprawidłowy system kar i nagród . Teorie psychologiczne upatrują źródło zaburzeń psychologicznych w nieprawidłowych stosunkach w rodzinie. Deprywacje potrzeb w dzieciństwie – dziecko potrzebuje uczuć miłości, przynależności, bezpieczeństwa. Patologiczna osobowość matki kształtuje osobowość dziecka. Jest to matka chwiejna emocjonalnie – chwiejność powoduje poczucie odrzucenia u dziecka; jest to najgorszy rodzaj patologicznej osobowości matki : raz karze, raz nagradza za takie samo zachowanie. Jeżeli dziecko jest niekochane, odrzucane, jego osobowość będzie się kształtować negatywnie. „Jeżeli jestem zły, gorszy, to lepszy już nie będę”. Dzieci o rysach patologicznych były wciąż karane, takie dziecko z czasem się uodparnia na kolejne kary. Do socjopatii przyczynia się tez niespójność postaw rodzicielskich, nierówność ta tez może być ważnym czynnikiem do kształtowania się rysów socjopatycznych .*deficyt procesów uczenia się, czyli trudność w przyswajaniu nowej wiedzy .Socjopata nie rozumie pewnych kwestii odrzuca je, nie przyjmuje tego do wiadomości – nie potrafi przyswoić treści społecznych, nie wyciąga wniosków z doświadczeń. *czynnik genetyczny mówi o tym, ze niektóre cechy , jak impulsywność dziedziczymy po naszych rodzicach .*czynnik fizjologiczny dotyczy dysfunkcji układu nerwowego. Związany jest z czynnikami, które warunkują upośledzenie umysłowe, wszelkiego rodzaju urazy, czynniki prenatalne i postnatalne
Nie ma 1 czynnika, który warunkował by jakiekolwiek zaburzenie. Jest to zawsze uwarunkowane wieloczynnikowo: kilka czynników nakłada się na siebie
PRZYCZYNY OSOBOWOŚCI SOCJOPATYCZNEJ:- 30% nieprawidłowości mózgowa, mogą le nie muszą,- wolne fale, występują w zapisie EEC występują do 12 roku życia jeżeli wystepuje to u ludzi dorosłych jest to patologia,- wyładowania iglicowe,- socjopata zawsze obwinia otoczenie nigdy siebie,- znęcanie się nad rówieśnikami, zwierzętami,- wczesna relacja seksualna socjopatów,- częste porzucanie pracy, zmiana pracy.
TERAPIA SOCJOPATÓW- Istnieją 3 rodzaje form pomocy w zakresie socjopatii :- terapia indywidualna (socjopaty nastawiona jest na zmotywowanie poczucia winy, na wytworzenie jej, człowiek który ma poczucie winy znaczy, ze myśli o swoim zachowaniu. Terapia jest długotrwała i wymaga określonego planu. Trudno jest osiągnąć zamierzony cel w wytworzeniu poczucia winy .),- terapia grupowa w otoczeniu podobnych osobowości (polega na zastosowaniu psychodramy. Pacjenci musza się wczuć w odtwarzana rola, czyli w uczucia odgrywanego bohatera. Ta forma terapii odnosi większe skutki niż terapia indywidualna, gdyż socjopaci zaczynają analizować i kontrolować własne zachowanie poprzez odgrywane wcześniej role.),- leczenie farmakologiczne
KRYTERIA ROZPOZNAWANIA SOCJOPATII( cechy osiowe osobowości socjopatycznej):- zachowanie antyspołeczne powinno być długotrwałe, charakteryzować się takimi cechami, jak: nawykowe kłamstwa, wczesne nadużywanie alkoholu, wczesne podejmowanie życia seksualnego, nagminne łamanie norm i pewnych zasad w domu i w szkole (objawy długofalowe),- występowanie w osobowości aktualnej co najmniej 4 spośród negatywnych zachowań: kradzieże, ciągłe przejawy agresji i impulsywności, brak odpowiedzialności za swoje zachowanie, łamanie prawa, nieprzestrzeganie zobowiązań finansowych (USA) ,- brak sumienia, poczucia odpowiedzialności wobec innych, brak skruchy za swoje skandaliczne zachowanie i nie potrafia kochać ludzi traktuja w sposób instrumentalny,- ubóstwo emocjonalne, brak uczuciowości wyższej, niezdolność do empatycznych zachowań.
PSYCHOPATOLOGIA- część psychologi klinicznej zajmuje się mechanizmami zaburzeń psychicznych. Określenie pojęcia zdrowia i choroby. Zajmuje się rejestrem obserwowanych objawów oraz ukazuje dynamikę tych objawów podczas choroby. Najściślej współpracuje z psychofonterapia i z psychoterapią.
W psychopatologii są dwa podejścia:
1. procesualna- polega na tym że po przedstawieniu prawidłowości procesu jakie mogą być zjawisko patologiczne w zakresie tych procesów np. złudzenie im. Iluzje, halucynacje, zachodzą one gdy następuje np. wyczerpanie fizyczne i psychiczne, gdy mamy wysoka motywację, zaczynamy myśleć życzeniowo i niedobre problemy spostrzegamy- halucynacje im. Omamy min. Schizofrenia, zachodzi min. Podczas ostrej psychozie alkoholowej. Brak witaminy B powoduje stany zapalne nerwów obwodowych, następuje po spożywaniu przez dłuższy czas alkoholu: a) procesy poznawcze:- w zakresie pamięci(labilność uwagi, czyli zaburzenie uwagi, chwiejność uwagi, amnezja czyli nie pamięć, luki pamięciowe),b) w zakresie myślenia:- nerwica, przepisywanie nadmiernej wagi do jakiejś myśli, -urojenie, fałszywe, fikcyjne przekonanie na temat swiata i własnej osoby,- zaburzenie tempa i toku myślenia, tempa czyli nadmierne lub przeciwne spowolnienie tępa myślenia,- lekkość myslenia, mówienie na temat bardzo na okrętkę, szczegółowo itp., nie do rzeczy, c) w zakresie uczuciowości:- mania, podwyższony napęd psychologowi, -shizofrenia, rozczepienie uczuciowości wyższej, d) w zakresie świadomości, obraz własnej osoby, występują przy zespołach ograniczonych, zatruciach.
2. analiza relacji( człowiek- otoczenie) pytamy co się stało w człowieku lub otoczeniu ,lub co się stało tu i tu, wszystko co jest w człowieku co może co może zaburzać relacje.
OGÓLNE ZADANIA ŻYCIOWE( psychopatologia):- zaspokojanie potrzeb, wydalanie, oddychanie, odżywianie, rozwój jednostki,- ochrona siebie samego przed niebezpieczeństwami, odruchy obronne przez niebezpieczeństwami,- u ludzi także , u niektórych, wystepuje tzw niezdolność( nierozwinięci umysłu) którzy nie poradza sobie sami w życiu, dzieli się ona na stała, upośledzenie umysłowe i nabyta brak kończyn.
SYNDROMY MÓZGOWE- zespół objawów inaczej psychozy organicznej, z pomocą badań mózgu można wykazać ze pracuje on w sposób nieprawidłowy, przyczyny to min. Wypadki, rany postrzałowe, zatrucie mozgu poprzez wąchanie kleju, zmiany związane z wiekiem starzenia się. Badanie mozgu to min renesans magnetyczny, technika PET. Syndromy mozgowe składają się na nie przypadki upośledzenia umysłowego, o których wiadomo, że zostały spowodowane przez uszkodzenie mózgu. Charakteryzują je tzw. psychozy organiczne, wynikłe w następstwie zatrucia alkoholem, zakażenia (np. syfilisem), urazów mechanicznych (np. rany postrzałowe), zmiany w mózgu starcze lub degeneracyjne (skleroza).
UPOŚLEDZENIE UMYSŁOWE- inaczej zwana Oligofrenia, polega na niedorozwoju struktur poznawczych( myślenia). Przyczyny upośledzenia są bardzo złożone. zaburzenie rozwojowe polegające na znacznym obniżeniu ogólnego poziomu funkcjonowania intelektualnego, któremu towarzyszy deficyt w zakresie zachowań adaptacyjnych (w szczególności niezależności i odpowiedzialności).Jeżeli sprawność intelektualna, mierzona testami standaryzowanymi, mieści się w przedziale jednego odchylenia standardowego poniżej normy i stan ten nie ma podłoża organicznego, a zachodzi deficyt umiejętności mówi się o obniżeniu poziomu intelektualnego. są 4 stopnie niedorozwoje umysłowego:- lekki niedorozwój umysłowy(poziom intelektualny charakterystyczny dla 12 roku życia. Ta forma deficytu intelektualnego stanowi najwięcej rozpoznań. Osoby takie są samodzielne i zaradne społecznie, nie powinny jednak wykonywać zawodów wymagających podejmowania decyzji, ponieważ nie osiągnęły etapu myślenia abstrakcyjnego w rozwoju poznawczym. Życie rodzinne przebiega bez trudności. W socjalizacji mogą nabywać zaburzeń osobowościowych, ze względu na atmosferę otoczenia i stosunek innych. Obecnie istnieje tendencja do wprowadzania zajęć korekcyjnych, przy intensywniejszym treningu poznawczym w dłuższym czasie osoby z upośledzeniem w stopniu lekkim osiągają podobne wyniki co osoby z przeciętnym IQ. Do 12 r.ż. brak różnic rozwojowych.), - umiarkowany niedorozwój umysłowy(funkcjonowanie intelektualne na poziomie 9 r.ż. W okresie przedszkolnym istnieją trudności z nabywaniem reguł społecznych (lojalność, współdziałanie), a także niezręczność fizyczna, powolny rozwój motoryczny. Poza tym do r.ż. rozwój jest prawidłowy. Osoby takie mogą nabywać umiejętności samoobsługowe, nie gubią się w dobrze znanym terenie, mogą pracować w zakładach pracy chronionej. Nie powinny zakładać rodzin.), - znaczny niedorozwój umysłowy( poziom rozwoju 6-latka. Około 4-5 r.ż. zauważalne spóźnienie rozwoju psychofizycznego. Osoby te mogę opanować samoobsługę, przy stałej opiece mogą wyuczyć się czynności domowych, ale nie są zdolne do wyuczenia zawodu. Mogą podejmować prace nie wymagające kwalifikacji). , - głęboki niedorozwój umysłowy( poziom funkcjonowania odpowiadający 3 r.ż. Możliwe jest opanowanie tylko najprostszej samoobsługi. Osoby te żyją krótko, rodzą się najczęściej zdeformowane fizycznie, przez całe życie wymagają opieki instytucjonalnej.)
PRZYCZYNY: czynniki endogenne – specyficzne choroby genetyczne, czynniki egzogenne – zewnętrzne, środowiskowe
Środowiskowe:- działające przed urodzeniem,- w czasie porodu,- po urodzinach
Jeśli w fazie prenatalnej działa czynnik uszkadzający, to też jest to czynnik egzogenny.
W życiu płodowym:- Kiła genetyczna (choroba opanowana, ale ostatnio powraca) – kobiety chore na kiłę najczęściej rodzą martwy płód lub nie donoszą ciąży.,- Różyczka – przebyta we wczesnym okresie ciąży może być przyczyną wad wrodzonych mózgu, serca, wzroku, słuchu. Wg najnowszych badań odsetek chorych dzieci 10-20%. Uszkodzenia są największe w pierwszych 3 miesiącach ciąży.,- Napromieniowanie – promienie Roentgena szczególnie w pierwszych 3 miesiącach ciąży są bardzo szkodliwe.,- Konflikt Rh między matką a płodem – odkładanie się barwnika u podstawy czaszki dziecka powoduje uszkodzenia.,- Zatrucie płodu.
Niedożywienie matek.,- Alkoholizm jednego lub obojga rodziców.
W czasie porodu:- Poród kleszczowy – może dojść do urazu mechanicznego i/lub niedotlenienie (szyja owinięta pępowiną).
Po narodzinach:- Objawy uszkodzeń po urodzeniu się dziecka często ujawniają się znacznie później.,- Gruźlicze zapalenie opon mózgowo – rdzeniowych.,- Encefalopatia po zapaleniu mózgu w przebiegu krztuśca (kokluszu).,- Nieżyt górnych dróg oddechowych.,- Zatrucie tlenkami ołowiu (niektóre farby).,- Powikłania chorób o przebiegu z wysoką temperaturą.,- Urazy głowy.
PRZYPADKI NIEDOROZWOJU UMYSŁWOEGO ze względu na:- idiotyzm amaurotyczny - zwany idiotyzmem ze ślepotą,- małogłowie – znaczne zmniejszenie rozmiarów czaszki i cofnięte czoło,- wodogłowie – duży rozmiar głowy, duży specyficzny kształt czaszki, wystające czoło,- mongoloidia (dawn) – kulistość czaszki, płaska twarz, mały nos, wąskie, skośne szpary powiekowe, brzuch wypukły,- matołectwo – wzrost bardzo niski, krótkie kończyny, wystający brzuch, skóra zgrubiała, nos płaski
PSYCHOZY PSYCHOGENNE- Obejmują one psychozy maniakalno-depresyjne, schizofrenię i paranoję. Ludzie dotknięci tego rodzaju psychozą są niebezpieczni dla otoczenia, mogą zabić lub poranić inne osoby lub siebie. Wymagają więc leczenia w szpitalu. Ulegają często urojeniom (halucynacjom) i to jest jedno z pewniejszych kryteriów istnienia psychozy.
ETIOLOGIA- nauka badająca przyczyny zjawisk, procesów i faktów. Przyczyna choroby jest niejasna, czy to SA przyczyny endogenne czy egzogenne, jest to schizofrenia prosta, hebefroniczna, paradoinalna, paranoje i psychoza maniakalno- depresyjna. PSYCHOSOMATYKA- to całościowe ujmowanie problemów człowieka chorego. Termin wprowadził do medycyny w 1818 roku J.Ch. Heinroth. Psychosomatyka zajmuje się rozpatrywaniem zależności psychosomatyczych, czyli dotyczących wpływu czynników psychicznych na organizm człowieka. Badania w modelu patogenetycznym poszukują czynników natury psychicznej w powstawaniu chorób somatycznych i wpływających na ich przebieg. CZYNNIKI wywołujące choroby psychosomatyczne: 1.sytuacje stresowe, które wyzwalają stany przykrego długotrwałego napięcia emocjonalnego 2.zasadniczą rolę w powstawaniu zaburzeń ps przypada emocjom, które nie znajdują ujścia w reakcjach słownych i motorycz., tzn. są one tłumione a oprócz tego nieuświadamiane, 3.choroba somatyczna zmniejsza zwykle odporność na stresory psych.(objawy: drażliwość, przygnębienie, zaburzenia snu, wzmożone reakcje emocj. i wegetaty.) 4.emocje ujemne,długotr. powtarzające się wielokrotnie mogą dopr. nie tylko do zaburzeń czynności poszczególnych narządów, ale do zmian strukturalnych 5.lęk przed utratą uczucia bliskiej osoby, przed porzuceniem 6.sytuacje konfliktowe i frustracyjne wzbudzające tłumiony gniew
Przyczyny: tłumienie w sobie negatywnych emocji i nieodregowania. Skutki: wrzody żołądka, dwunastnicy.
CHOROBY PSYCHOSOMATYCZNE: - wrzodniejące zapalenie jelita grubego, - zapalenie śluzowe jelita grubego, - choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, - jadłowstręt psychiczny, - dychawicę oskrzelową, - nadciśnienie tętnicze, - zawał mięśnia sercowego, - cukrzyca, - pewne postacie otyłości, - nadczynność gruczołu tarczowego, - niektóre choroby skóry
ZABURZENIA PSYCHOSOMATYCZNE- ...
Ankad666